“คุณแม่คะ……วันนี้นัฐไปงานเลี้ยงของบริษัทที่พัทยานะคะ……ที่เคยเรียนคุณแม่ไว้แล้วน่ะค่ะ…” นัฐถิยา.แวะไปหาแม่สามีก่อนที่จะออกจากบ้านเพื่อไปงานเลี้ยงประจำปีของบริษัทซึ่งพาพนักงาน ไปพักผ่อนหลังเหน็ดเหนื่อยกันมาตลอดทั้งปี “จ๊ะ…ไปเถอะลูก….แล้วกลับวันไหนเหรอ” คุณหญิงวนิดาถามไถ่สะใภ้สาว เธอเองก็รู้สึก สงสารนัฐถิยาอยู่ไม่น้อย ที่หลังจากแต่งงานมาได้ 3 เดือน กลับไม่ได้อยู่กับทรงยุทธลูกชาย คนเล็กของเธอ เนื่องจากทรงยุทธเองเป็นนายช่างวิศวกรต้องไปควบคุมโครงการขนาดใหญ่ทางภาคเหนือ “กลับวันอาทิตย์เย็นค่ะคุณแม่….ค้างวันเสาร์แค่คืนเดียว” “จ๊ะ..เที่ยวให้สนุกนะลูก….เออ..ให้ลุงชอบขับรถไปส่งไหมลูกจะได้ไม่เหนื่อย” นัฐถิยาสะดุ้งเล็กน้อยโดยคุณหญิงไม่ได้สังเกต “ไม่เป็นไรค่ะ…..นัฐขับเองสะดวกกว่า..พัทยาแค่นี้เอง…..นัฐไปนะคะ” ……………………………. นัฐถิยาขับรถคันหรูออกจากรั้วบ้านโดยมีนายชดหลานชายลุงชอบมองตามด้วยสายตาโหยหา… คุณนัฐนายสาวผู้สูงศักดิ์ที่มันแอบหวังว่าจะได้เด็ดดอกฟ้ามาเชยชมสักครั้ง เคลื่อนรถออกจากบ้านไป 2 วันที่นายสาวไม่อยู่….มันจะต้องเตรียมการทุกอย่างให้พร้อมเพื่อความหวังอันสูงสุดของมัน……. ………………………….. ในห้วงคำนึงของนัฐ….เธอเองอดที่จะนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต..หลังจากที่เธอแต่งงาน กับทรงยุทธไม่ได้…..นับตั้งแต่คืนแต่งงาน…ราน…วิทย์…ดอน…จิม…และ…ลุงชอบ………. “ทรงยุทธขานัฐขอโทษ….” นัฐบอกกับตัวเองว่ามันเกิดจากความไม่ตั้งใจ..ความพลั้งเผลอ… การขืนใจ……แต่……เธอกลับไม่กล้าบอกกับตัวเองว่า…..มันก็เป็นความต้องการส่วนลึก ในจิตใจของเธอและให้ความสุขแก่เธออย่างท่วมท้นเช่นกัน…..นัฐสลัดภาพต่างๆ ออกจากสมองและเหยียบคันเร่งมุ่งสู่….พัทยา….. ………………………………………… ภายในล็อบบี้โรงแรม..คราคร่ำไปด้วยผู้คน..หลังจากพนักงานบริษัทชุดใหญ่ที่มากับรถบัสมาถึง วิชัย..หนุ่มใหญ่เจ้าของบริษัทยืนทักทายพนักงานอยู่…..เขาเห็นนัฐเดินเข้ามาจึงกวักมือเรียก “อ้าว…นัฐ…ไอ้ยุทธไม่ได้มาด้วยเหรอ” วิชัยถามถึงทรงยุทธเพื่อนของเขา “ยุทธเขาติดงานที่เชียงใหม่ค่ะบอสส์” นัฐกล่าวตอบ “เหรอ….ผมอุตส่าห์จองห้องสวีทไว้ให้มันด้วยนะ..ไม่เป็นไร..นัฐไปติดต่อขอรับกุญแจห้อง.. เอาของไปเก็บ….เดี๋ยวลงมาเจอกันข้างล่าง” วิชัยกล่าวและหันไปทักทายกับพนักงานคนอื่นๆต่อ วิชัยเป็นเพื่อนที่เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกับทรงยุทธ….เมื่อเรียนจบเขาก็มาเปิดบริษัทส่วนตัวและ แต่งงานกับมารตี..ในขณะที่ทรงยุทธไปเรียนต่อต่างประเทศ…….วันแรกที่นัฐถิยาสมัครเข้ามาทำงาน กับวิชัย….เขารีบรับทันที..เพราะด้วยรูปร่างหน้าตาผิวพรรณการศึกษาและชาติตระกูลของนัฐ..นับว่า เป็นผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบจริงๆเขาจึงวางตำแหน่งเธอไว้ทำหน้าที่เลขานุการส่วนตัว….แทนเลขาคนเดิม ที่ลาออกไป…..ซึ่งเขาเองก็หวังอยู่ไม่น้อยว่าจะได้เคลมสวาทเลขาสาวสวยคนนี้..เหมือนกับที่เขาได้ เลขาคนก่อนๆเป็นเครื่องบำเรอความใคร่………..แต่เหตุการณ์ไม่ได้เป็นเช่นนั้น..เมื่อทรงยุทธแวะมา หาวิชัยที่บริษัทและได้พบกับนัฐถิยา……. …………………………………………… ภายในงานเลี้ยงดินเนอร์สังสรรค์….วิชัยขึ้นกล่าวแสดงผลประกอบการของบริษัทพร้อมขอบคุณพนักงาน และมีการจับสลากมอบทองให้พนักงานสร้างความคึกครื้นแก่พนักงานอย่างถ้วนหน้า….ก็ต่อด้วย การแสดงโชว์ชุดต่างๆ…ไฟในห้องงานเลี้ยงเริ่มสลัวลงพร้อมกับเสียงเพลงของโชว์คาบาเร่ต์ สร้างความคึกคักให้กับพนักงานชาย…..วิชัยกลับมานั่งที่โต๊ะข้างๆกับนัฐในโต๊ะผู้บริหารบริษัท พร้อมกับรินไวน์ให้นัฐเลขาสาว….โดยที่ไม่มีใครสังเกตเพราะสายตามัวแต่จับจ้องกับการแสดงโชว์ บนเวที…….วิชัยแอบใส่ผงอะไรบางอย่างลงไปในแก้วไวน์ของนัฐ………………………………………. …………………………………… หลังจากโชว์ผ่านไป 3-4 ชุด สิ่งที่วิชัยไม่เคยคาดหมายมาก่อนก็เกิดขึ้น..เมื่อมีสาวใหญ่นางหนึ่ง ย่างก้าวเข้ามาในงาน….พร้อมกับพนักงานยกมือสวัสดีทักทาย……….. “อ้าว…..รตี……มาได้ไง?….ไหนว่าติดธุระไง?” วิชัยยิ้มกลบเกลื่อน มารตี ภรรยาของเขา ที่แอบตามมาเพราะไม่ไว้ใจความเจ้าชู้ของสามีตัวเอง แต่มารตีเองก็ไม่ได้ระแวงสงสัยนัฐถิยา เพราะเธอเป็นคนแนะนำนัฐ…ลูกสาวท่านนายพลนอกราชการเพื่อนพ่อเธอ.ให้มาทำงานที่นี่เอง… อีกทั้งนัฐเองก็แต่งงานแล้วกับทรงยุทธ……..งานเลี้ยงดำเนินต่อไปอย่างสนุกสนาน…..คงมีเพียง วิชัยเพียงคนเดียวในงานที่กร่อยเซ็งสุดจะบรรยาย………………… ………………………………………… “บอสส์คะ…พี่รตี…นัฐขอตัวก่อนนะคะ….รู้สึกง่วงนอนจังเลยค่ะ..คงจะเมาน่ะค่ะ” นัฐเอ่ยขอตัว กลับไปห้องพักหลังจากเวลาผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง นัฐเองรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วร่างความรู้สึกแบบเดียวกับ ตอนที่ลุงชอบแอบย่องเข้ามาหาเธอ…..มีเพียงวิชัยเท่านั้นที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับนัฐถิยา….. สิ่งที่เขาแอบใส่ลงในแก้วไวน์ของนัฐเริ่มทำหน้าที่ของมันแล้ว……วิชัยเองรู้สึกเจ็บใจมากที่พลาด แผนการเคลมสวาทที่เขาเตรียมการมาเป็นแรมเดือนไปอย่างน่าเสียดาย….รตีนะรตีไม่น่าเลย… “ไปพักผ่อนเถอะจ๊ะนัฐ…ดูสิหน้างี้แดงเชียว” มารตีกล่าวกับนัฐ ……………………….. ระหว่างที่นัฐถิยายืนรอลิฟท์อยู่นั้น…อาการร้อนรุ่มได้ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ….เลือดสาวในกาย ของนัฐฉีดพล่านไปทั่วร่าง…. “ทรงยุทธขาคุณอยู่ที่ไหนคะ….” เธอพยายามนึกถึงแต่ทรงยุทธ.. แต่ทำไมในมโนสำนึกของเธอกลับปรากฏภาพของลุงชอบกำลังทาบทับอยู่บนเรือนร่างของเธอ …ส่วนสงวนของนัฐรู้สึกถึงความผิดปกติมันเหมือนมีมดสักพันตัวไต่วนไปมา….จนตัวเธอเองต้อง ยืนหนีบขาแน่น…….. “ลิฟท์มาแล้วครับ.” นัฐตื่นจากภวังค์พร้อมก้าวเข้าไปในลิฟท์ พร้อมกับชายผู้หนึ่ง………. ฉกาจ หรือนายกาจ พนักงานส่งเอกสารรูปร่างผอมเกร็งก้นปอด อายุราว 40 เศษ พร้อมเอกลักษณ์หนวด เรียวงามเหนือริมฝีปาก จึงได้รับฉายาว่า กาจหนวดกระดิก นายกาจจะขึ้นไปห้องพักเพื่อเอาทอง ที่ได้รับแจกไปเก็บ…มันกับกลุ่มพนักงานส่งของอีก 2-3 คน นัดกันว่าจะไปเที่ยวกันต่อ….. “คุณนัฐ.. จะกลับไปนอนแล้วหรือครับ” นายกาจกล่าวอย่างนอบน้อมแม้ว่ามันจะกินเหล้ามาจากในงาน จนกลิ่นโชยออกมาก็ตาม เนื่องจากมันยำเกรงนัฐถิยาที่เป็นถึงเลขาเจ้าของบริษัท….. “ค่ะ…นัฐรู้สึกไม่ค่อยสบาย…สงสัยว่าจะทานไวน์มากไปหน่อย..” นัฐตอบ “อูย..ไวน์กินมากไม่ดีนะคุณนัฐ…ตอนเช้ามันจะแฮ้ง…เวียนหัว….ผมเคยลองแล้ว….สู้เหล้าไม่ได้” “เอางี้…ผมมียาแก้เมา…เดี๋ยวผมไปเอามาให้…คุณนัฐอยู่ห้องไหนครับ” นายกาจเสนอ นัฐเองไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้นัฐบอกเลขห้องให้นายกาจไปอย่างรวดเร็ว….โดยไม่มีการยั้งคิดเลย แม้แต่น้อย…. “คุณนัฐรอเดี๋ยวนะครับ….เดี๋ยวผมเอาไปให้” นายกาจบอกก่อนก้าวออกจากลิฟท์ ปล่อยให้นัฐถิยาขึ้นลิฟท์ไปยังห้องพักที่อยู่ชั้นสูงกว่าเพียงลำพัง……….. ……………………………………………. นายกาจกลับไปที่ห้องพักของตัว….แล้วหยิบยาลูกกลอนที่ตัวมันเอง….งกินก่อนนอนทุกครั้งถ้าเมากลับมา เสร็จแล้วก็รีบขึ้นไปพบคุณนัฐที่ห้อง…..เพราะมันต้องรีบลงไปหาพรรคพวกที่รออยู่ข้างล่าง….. “คุณนัฐ…ผมเอายามาให้แล้วครับ…” นายกาจเคาะเรียกอยู่หน้าห้อง………… “นี่ครับยา…รับรองเช้ามาไม่มีแฮงแน่นอน…” นายกาจส่งยาให้แล้วทำท่าจะหันหลังกลับลงไป “เดี๋ยวก่อนสิ….นายกาจ…..” นัฐไม่เข้าใจตัวเองว่าเอ่ยอะไรออกไป และก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อ นายกาจหันกลับมามองที่นัฐ…..คนอย่างนายกาจที่ผ่านร้อนหนาวมาอย่างโชกโชน….เห็นปฏิกิริยา ของสาวน้อย…..มันเริ่มแล้วว่าตอนนี้นัฐถิยาตกอยู่ในอารมณ์ใด….มันไม่เคยนึกมาก่อนเลยว่า…. หญิงสาวที่ดูเรียบร้อยอย่างนัฐ….กลับเป็นคนที่ร้อนสวาทเพียงแค่ห่างสามีเพียงคืนเดียว…. กลับมาให้ท่าคนอย่างมันซึ่งอยู่คนละระดับกับเธอ……หรือว่าสามีเธอไม่มีน้ำยา……. ไม่ต้องรอให้นัฐเอ่ยอะไรออกมาอีก…..มันรับผลุบเข้าไปในห้องของนัฐ…..แล้วคว้าร่าง ของสาวสวยมาจูบอย่างดูดดื่ม…….. ด้วยฤทธิ์ของกำหนัดที่เกิดจากยาปลุกอารมณ์….ผสมกับลีลาชิวหา..และเรียวหนวดแข็งของนายกาจ… ทำให้ร่างกายของนัฐอ่อนระทวย…..ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีหายไปหมดสิ้น…..ปล่อยให้นายกาจประคอง ไปยังเตรียมนอนนุ่มหนา……เสื้อผ้าอาภรณ์ของชายหญิงทั้งสอง…ถูกปลดเปลื้องออกอย่างรวดเร็ว….. โดยไม่ต้องมีคำพูดใด…..แรงของดำกฤษณาได้ทำให้นัฐตอบสนองทุกท่วงท่า…..ที่นายกาจโหมเข้าใส่เธอ ……..เนิ่นนาน….ครั้งแล้วครั้งเล่า…..ทุกลีลาที่คนช่ำชองในเกมกามารมณ์อย่างนายกาจจะนึกสรรหามาได้.. ทุกนำมาปลดเปลื้องระบายความต้องการให้กับนัฐถิยา……ภาพที่เห็นราวกับภาพของนางฟ้าที่อยู่ในสรวง สวรรค์กำลังถูกซาตานบดขยี้อย่างทารุณ….แต่น่าแปลกใจที่กลับมีรอยยิ้มและสลับกับเสียงหัวเราะ…. ออกมาจากใบหน้างามนั้น…..นายกาจรู้ดีว่าโอกาสเช่นนี้ไม่ใช่ว่าจะหาได้อีกในชีวิตนี้…..หญิงสาวสูงศักดิ์ ที่เพิ่งแต่งงานได้เพียง 3 เดือน….กับความกระชับแน่นและตอดรัดความเป็นชายของมัน….ทำให้มัน ไม่อาจจะกลั้นความรู้สึกเอาไว้ได้…..ทำนบแห่งความใคร่ฉีดทะลักออกมาอย่างมากมาย….โดยมีเสียง หวีดร้องกัดฟันและอาการมือเท้าเกร็งกระตุกของนัฐถิยาเป็นเครื่องบอกมันว่า….หญิงสาวได้มาถึงจุด แห่งความสุขพร้อมกับมัน……………. งานเลี้ยงในห้องจัดเลี้ยง…..ได้จบลงไปนานแล้ว……แต่ราตรีแห่งความสุขของนายกาจและนัฐถิยา….. ยังคงดำเนินต่อไปอย่างไม่มีทีท่าจะสิ้นสุด…………………………………………………………………………..

Comments are closed.